Sorry not sorry: waarom voor jezelf opkomen niet egoïstisch is volgens Suzy Reading
Suzy Reading schreef het boek Sorry not sorry, een praktisch zevenstappenplan om grenzen te stellen en beter voor jezelf op te komen. Het boek is nuchter en toepasbaar, vol oefeningen, reflectievragen en concrete tools. Een fijne gids voor lezers die worstelen met altijd maar geven, pleasen en doorgaan. Voor jezelf opkomen is niet egoïstisch, maar hard nodig.
We zijn door de oudere generatie gestimuleerd om in het leven te kiezen wat we willen doen, maar dit komt met een prijs. Er is véél te kiezen, maar dit zorgt ook voor mentale druk. Voel je je op? Daar is een goede reden voor! Sterker nog: talloze redenen, en daar weet Suzy Reading alles van.
Voor jezelf opkomen volgens Suzy Reading
Uitputting, keuzestress, tegenstrijdige emoties en veel mentale tabbladen die openstaan zorgen ervoor dat je soms op de rem moet trappen. Suzy Reading deelt in haar boek hoe je beter voor jezelf op kunt komen.
Was er een specifiek moment in jouw leven waardoor je het belang van self-care en grenzen stellen prioriteit bent gaan geven?
Suzy: “Er zijn twee periodes in mijn leven geweest waarin ik op harde en abrupte wijze lessen heb geleerd over zelfzorg en grenzen stellen. De eerste periode was toen ik moeder werd en tegelijkertijd mijn vader verloor aan een ziekte. Hij leefde nog vijftien maanden na de diagnose; het was een uiterst zware tijd, vol tegenstrijdige gevoelens en eisen die voorrang kregen. Door deze ervaring besefte ik hoe noodzakelijk zelfzorg is. Ik leerde dat niemand gebaat was bij mijn uitputting, terwijl iedereen er juist wel bij gebaat was als ik mijn eigen energie weer aanvulde. Hoewel ik graag een ‘goede dochter’ en een ‘onbaatzuchtige moeder’ wilde zijn, moest ik leren omgaan met het schuldgevoel dat gepaard ging met het kiezen voor mezelf en het consequent toepassen van zelfzorg.
De tweede ervaring was van recentere datum en had te maken met de perimenopauze. Na anderhalf decennium waarin ik zorgvuldig aan zelfzorg had gedaan, leerde ik dat zelfzorg alleen niet volstaat. We hebben ook behoefte aan liefde en zorg van anderen; en hoewel onze gevoelens en behoeften in ons hoofd misschien luid en duidelijk aanwezig zijn, moeten we ze ook daadwerkelijk uitspreken. Deze levensfase leerde me dat grenzen mensen niet buiten sluiten, maar juist de weg vrijmaken voor een diepere, betekenisvollere verbinding en de wederkerigheid die we nodig hebben voor ons welzijn en de gezondheid van onze relaties.”
Hoe kun je grenzen stellen als je bent opgevoed met: “kansen moet je grijpen?”
“Ik zie grenzen liever niet als belemmering voor onze prestaties, maar juist als iets dat onze prestaties, het plezier in het nastreven van onze doelen en de duurzaamheid van onze carrière mogelijk maakt. We kunnen niet voor iedereen ‘alles’ zijn. Het is niet redelijk om onszelf te behandelen als machines met een oneindige capaciteit; we moeten leren doseren.
De mantra waar ik naar leef, is: ‘mijn capaciteit staat los van mijn bekwaamheid’. Soms zijn er kansen die we niet kunnen grijpen – en dat kan gepaard gaan met een gevoel van verlies – maar ik heb ook gemerkt dat wanneer we ‘nee’ zeggen, er later soms een andere kans voorbijkomt die nog beter bij ons past.”
Hoe kun je genoeg tijd maken voor jezelf en toch ook voor anderen zorgen?
“Ik ben een groot voorstander van ‘micro-oefeningen’ die nauwelijks tijd kosten; hierdoor wordt zelfzorg haalbaar, zelfs voor wie het ontzettend druk heeft. Er zijn talloze levensverrijkende vaardigheden en gewoonten die geen extra tijd vergen, maar wel een grote impact hebben op ons welzijn. De manier waarop we tegen onszelf praten, bepaalt bijvoorbeeld onze relatie met onszelf, en vriendelijke woorden kosten niet meer energie dan kritische. Ook onze ademhaling is zo’n voorbeeld: we ademen toch al, maar de manier waarop we dat doen, is van grote invloed op de werking van ons zenuwstelsel.
Een eenvoudig ritueel dat ik dagelijks toepas, is mijn hand op het hart leggen om weer bij mezelf te komen, een paar keer diep en ruim ademhalen en mezelf compassievolle woorden toespreken. Woorden als: ik mag voelen wat ik voel; ik mag mild zijn voor mezelf; ook ik verdien vriendelijkheid.”
Waarom wordt rust nemen vaak als luiheid gezien?
“Dit is een hardnekkige opvatting met wortels die zich ver terug in de tijd hebben geworteld. We zijn sociale wezens die voor hun collectieve overleving van elkaar afhankelijk zijn; vanuit evolutionair oogpunt is het dus begrijpelijk dat lui worden beschouwd, als zeer onwenselijk werd gezien. In de moderne tijd wordt dit beeld in stand gehouden door consumentisme en kapitalisme, en door de zogenaamde ‘hustle culture‘, die ons ten onrechte doet geloven dat onze waarde samenhangt met onze productiviteit.
Om de koppeling tussen rust en luiheid te doorbreken, moeten we erkennen dat een auto niet ver komt zonder benzine en dat onze telefoons nutteloos zijn zonder opgeladen batterij. Dat ze brandstof of energie nodig hebben, maakt ze niet lui of zwak – en voor ons geldt precies hetzelfde. Rust stelt ons in staat nieuwe energie op te doen voor alles wat voor ons van belang is in het leven. Het is geen overbodige luxe, maar essentieel om onze energiereserves weer aan te vullen. Rust is niet ‘nietsdoen’; het is herstel en genezing, en het geeft ons de energie om bewust en doelgericht in het leven te staan.”
Dit zijn de manieren waarop Suzy Reading grenzen stelt
“Grenzen zijn de acties die we ondernemen om onszelf te beschermen. We hebben grenzen in de omgang met anderen, maar ook grenzen naar onszelf toe. Als je wilt leren om je grenzen beter te respecteren, raad ik je aan te beginnen met de beloftes die je aan jezelf doet. Dit helpt ons om onszelf te leren kennen, te accepteren en te vertrouwen, en geeft ons een veilig en zelfverzekerd gevoel om voor onszelf op te komen in onze relaties.
Ik vind het mooi dat je noemt dat je ‘voor jezelf opkomt’. Dit is niet iets dat zich alleen in ons hoofd afspeelt; het is een samenspel van hoofd, hart en lichaam. Laten we dit concreet maken door stil te staan bij een waarde die je belangrijk vindt, of een eigenschap die je wilt belichamen. Dit is het aspect van het hart. Bevestig deze waarde door bijvoorbeeld te zeggen: “Ik ben iemand die compassie belangrijk vindt”, “Ik ben moedig” of “Ik ben authentiek”. Dit is het aspect van het hoofd: wat we tegen onszelf zeggen.
Laten we tot slot ook het lichaam erbij betrekken. Als je voor jezelf wilt opkomen, ga dan staan. Voel hoe de aarde je draagt, voel de kracht in je benen, de spieren die je rug ondersteunen en de kracht in je romp. Terwijl je inademt, breng je je armen zijwaarts omhoog boven je hoofd en kijk je omhoog. Bij het uitademen laat je je armen langzaam weer zakken langs je lichaam en kijk je recht vooruit. Blijf de affirmatie voor jezelf herhalen terwijl je synchroon met je ademhaling beweegt; zo blaas je leven in de affirmatie die je hebt gekozen. Deze oefening herinnert je eraan dat je sterk en capabel bent en dat je je grenzen kunt respecteren. Zo bescherm je die prachtige bijdrage die alleen jij aan deze wereld kunt leveren.”
Sorry not Sorry van Suzy Reading
Suzy Reading is een bekende Britse psycholoog, auteur, yogadocente en coach die gespecialiseerd is in zelfzorg, stressmanagement en het herstellen van je mentale en fysieke energie
Ondernemer Angela Solkesz (36): “Ouder worden is een cadeau en pro-aging de toekomst”
