Hoe trauma’s uit de kindertijd jouw gezondheid nog altijd beïnvloeden
Artsen Mia Wessels en Rachelle Jongen hebben een missie: radicaal anders leren kijken naar gezondheid en een brug bouwen tussen de reguliere en holistische gezondheidszorg. Of het nu cyclusgerelateerde klachten zijn of andere gezondheidsproblemen, met hun aanpak gebaseerd op functional medicine, kijk je door een systemische benadering op een nieuwe manier naar alle processen in het lichaam. Wist je bijvoorbeeld dat trauma’s uit de kindertijd invloed hebben op hoe je je nu voelt?
We schreven eerder al over cyclusgerelateerde klachten en het belang van het onder de loep nemen van de fysieke, mentale, emotionele en intuïtieve laag. In dit stuk gaan we dieper in op trauma’s uit de kindertijd en de gevolgen voor je gezondheid.
De invloed van trauma’s uit de kindertijd op jouw gezondheid
Rachelle en Mia geloven dat zelfzorg de basis is van goede zorg: door te leren luisteren naar je lichaam werk je preventief, begrijp je signalen beter en maak je bewustere keuzes. “Soms is een groot of klein trauma de oorzaak van fysieke klachten,” delen ze met Enfait.
Wat is de impact van trauma’s uit de kindertijd op je gezondheid?
“De impact van een trauma is enorm. De bekende ACE-studie (Adverse Childhood Experiences) laat zien dat ingrijpende gebeurtenissen in de kindertijd een directe correlatie hebben met chronische ziekten en mentale klachten op latere leeftijd. Je lichaam slaat toxische stress uit het verleden op in je zenuwstelsel.”
Is er een verschil tussen ‘groot’ en ‘klein’ trauma?
“In de psychologie spreken we vaak over trauma met een grote ‘T’ (een eenmalige schokkende gebeurtenis) en een kleine ’t’ (microtrauma’s of relationele tekorten). Zoals de theorie van Gabor Maté (bekend arts, trauma- en verslavingsdeskundige) stelt: trauma is niet wat er met je gebeurt, maar wat er in jouw innerlijke belevingswereld plaatsvindt als gevolg van een gebeurtenis. Het gaat vaak om het alleen zijn met een overweldigende emotie zonder dat er iemand was om je te co-reguleren. Dat kan een bepaald moment zijn, maar vaker is het iets structureels of iets wat er over een langere periode ontbreekt, zoals steun en warmte.”
Welke klachten vloeien daaruit voort en hoe zou je deze kunnen verminderen?
“Er is niet één specifieke klacht of ziekte die wijst op trauma. Opgeslagen stress kan op veel verschillende manieren tot uiting komen. Van buikklachten en auto-immuunziekten tot eczeem of obesitas. Je kan dan aan symptoombestrijding doen, dat helpt soms even. Maar het echt aanpakken van de onderliggende laag, dat is wat op de lange termijn werkt. Daaruit blijkt nogmaals het belang van het lichaam op alle fronten ondersteunen, zodat het kan helen.
Op welke manier kan een familieopstelling daar iets in betekenen?
“Een familieopstelling is een methode vanuit het systemisch werk. Daarbij staat alles wat er gebeurt in context met het systeem eromheen. Dit kan een familie zijn, maar ook een organisatie of een klas. Ook wordt er over generaties heen gekeken wat nog steeds van invloed is op het nu en op deze manier komen trauma’s uit de kindertijd boven water.
Een familieopstelling, gebaseerd op de leer van Bert Hellinger, biedt de mogelijkheid om een innerlijk beeld letterlijk buiten jezelf ‘op te stellen’. Het maakt zichtbaar welke patronen niet van jou zijn, maar bij het systeem horen. Alleen al het inzicht krijgen in de systemische patronen, helpt vaak al. De lading gaat er als het ware vanaf. Je ziet dat je onderdeel bent van een groter geheel, wat de weg vrijmaakt voor diepe heling.”
Hoe kun je klachten uit een andere generatie dan herkennen?
“Dit gaat grotendeels intuïtief. Mensen hebben vaak goede antwoorden… die zitten namelijk in zichzelf. Tijdens een opstelling worden alle elementen waardoor je vastloopt in kaart gebracht. Dit kan zijn dat je soms te veel verantwoordelijkheid op je neemt die niet bij jou hoort. Soms komen klachten naar boven door bijvoorbeeld een hypnose, dit is een andere manier om bij het onderbewustzijn te komen. Bij systemisch werk draait alles om vertrouwen, rust, vertragen en loslaten wat niet bij jou hoort. En al deze antwoorden zitten uiteindelijk in jezelf. Eerst komt er een stukje acceptatie, daarvoor wil je emoties laten stromen en dan pas kan er transformatie plaatsvinden.”
